Overwegingen bij de bouw

In 1915 toen de plannen werden gemaakt voor een gemaal op de Appelternse sluis is door het Gecombineerde College van de Dorpspolders nog onderzocht of een elektrische bemaling mogelijk was. De elektromotoren waren reeds ontwikkeld voor grotere aandrijvingen.

In de oude binnenstad van Nijmegen stond reeds een elektriciteitscentrale op de waalkade die wel over voldoende vermogen beschikte, maar niet de juiste infrastructuur voor distributie. Men zag toen geen kans om voldoende vermogen vanuit deze centrale in Appeltern te krijgen. Vervolgens is er na een uitvoerige studie van de toenmalig firma Van Hasselt en De Koning uit Nijmegen besloten tot de bouw van een stoomgemaal. De firma Van Hasselt en De Koning bestaat overigens nog steeds onder de naam Haskoning. In deze tijd waren de stoommachines ontwikkeld tot machines met een zo hoog mogelijk rendement en waren de stoomketels uitgerust met een oververhitter. De installatie in De Tuut was dan ook een z.g. HR- installatie zoals we deze tegenwoordig tegenkomen in de verwarming van een woonhuis. Uiteindelijke ging het erom zoveel mogelijk pk's uit een ton steenkool aan de as van de centrifugaalpompen te krijgen. De latere stoommachines zijn ontwikkeld om langdurig onafgebroken in bedrijf te kunnen zijn, zonder dat er veel onderhoud gepleegd hoefde te worden. Wel was het noodzakelijk dat een machinist de nodige kennis bezat van de installatie, inclusief de appendages, omdat het onderhoud in eigen beheer werd uitgevoerd.

[Bron:Monumentaal 2004}