Het sonnet

GEMAAL

Hij staat er pront; vertelt een oude verhaal Over techniek en strijd tegen het water. Als monument geconserveerd voor later: Het fraaie Appelternse stoomgemaal.

Van veraf zichtbaar – baken in het landschap – Verheft zijn schoorsteenpijp zich in de lucht, Omgeven door gevogelte in vlucht. Ik voel zowaar een zekere verwantschap

Met dit uitzonderlijke bouwwerk hier: Ook ik heb ’t aan De Tuut goed naar mijn zin; Ook ik blaas soms mijn stoom de wereld in; Ook ik ben een gemaal, op mijn manier…

En hij…heeft door veel aanloop wel vertier, Maar mist, anders dan ik, een gemalin!

Jan Jaap Sorber